W Wielką Sobotę wieczorem została odprawiona uroczysta Wigilia Paschalna – najważniejsza liturgia w ciągu całego roku liturgicznego. Rozpoczęła się ona od poświęcenia ognia i zapalenia paschału. Liturgia światła, słowa i Eucharystii wprowadziła nas w radość Zmartwychwstania Pańskiego. Uroczyste „Alleluja” oraz odnowienie przyrzeczeń chrzcielnych były wyrazem żywej wiary i nadziei wspólnoty.

W Wielki Piątek zebraliśmy się na Liturgii Męki Pańskiej, upamiętniającej cierpienie i śmierć Jezusa Chrystusa na krzyżu. Był to dzień szczególnej zadumy, ciszy i modlitwy. Centralnym momentem liturgii była adoracja Krzyża, podczas której oddawaliśmy cześć znakowi naszego zbawienia. Po zakończeniu nabożeństwa Najświętszy Sakrament został przeniesiony do Grobu Pańskiego, gdzie adoracja trwała przez całą noc.

W Wielki Czwartek o godz. 18:00 w naszym kościele została odprawiona uroczysta Msza Wieczerzy Pańskiej, rozpoczynająca Triduum Paschalne. Zgromadziliśmy się, aby wspólnie przeżywać pamiątkę ustanowienia Eucharystii i sakramentu kapłaństwa - trwać we wdzięczności za Kościół, w którym jesteśmy zjednoczeni. Podczas liturgii miał miejsce obrzęd obmycia nóg, przypominający gest pokory i miłości Chrystusa wobec uczniów. Po zakończeniu Mszy Najświętszy Sakrament został przeniesiony do ciemnicy, gdzie wierni trwali na adoracji. 

W piątkowy wieczór 27 marca licznie zebraliśmy się na Drodze Krzyżowej ulicami naszej parafii. Takie nabożeństwo to każdorazowo okazja do dawania świadectwa naszej wiary w świecie. Wspólne niesienie krzyża przez poszczególne grupy działające w naszej parafii podkreśla potrzebę jedności na modlitwie i wielkopostnym czuwaniu. 

W sobotnie popołudnie 28 marca w kościele miało miejsce wyjątkowe muzyczne spotkanie pasyjne. Gościliśmy kwartet wokalny - Aleksandrę Gawrych, Annę Ogierman, Jakuba Przyłuckiego i Benedykta Szostoka. Za organami zaś zasiadł Paweł Blaszczyk. Podczas koncertu artyści wykonywali pieśni pasyjne, angażując przy tym również uczestników. Rozważania zwracały uwagę na ostatnią scenę na Golgocie i siedem wypowiedzi Jezusa. Każde z tych słów, wypowiedziane w chwili największego bólu, niesie w sobie głębię. Są one nie tylko świadectwem cierpienia, ale przede wszystkim świadectwem miłości do końca.