Centrum Wielkiego Piątku, dnia postu i pokuty, jest tajemnica męki. Dzień ten jest całkowicie poświęcony kontemplacji Chrystusa na krzyżu. W kościołach odczytywany jest opis męki i rozbrzmiewają słowa proroka Zachariasza: «Będą patrzeć na Tego, którego przebili» (J 19,37).
Również i my w Wielki Piątek zechciejmy naprawdę popatrzeć na przebite serce Odkupiciela, w którym – jak pisze św. Paweł – «wszystkie skarby mądrości i wiedzy są ukryte» (Kol 2,3), co więcej, «mieszka cała Pełnia: Bóstwo na sposób ciała» (Kol 2,9). Dzięki temu Apostoł może stwierdzić zdecydowanie, że nie pragnie znać niczego innego, «jak tylko Jezusa Chrystusa, i to ukrzyżowanego» (1 Kor 2,2). To prawda: krzyż objawia «Szerokość, Długość, Wysokość i Głębokość» – wymiary kosmiczne; taki jest sens miłości przekraczającej wszelkie poznanie – miłość wykracza poza wszystko, co znamy, i napełnia nas «całą Pełnią Boga» (Ef 3,18.19). W tajemnicy Ukrzyżowanego «dokonuje się owo zwrócenie się Boga przeciwko samemu sobie, poprzez które On ofiarowuje siebie, aby podnieść człowieka i go zbawić – jest to miłość w swej najbardziej radykalnej formie».
Deus caritas est, 12; Benedykt XVI, Ostatnie słowo należy nie do zła, ale do Chrystusa, 12.04.2006
